Klimaatonvriendelijk regeerakkoord = teleurstellend, déjà vu

Het Nederlandse energie- en klimaatbeleid voor de gebouwde omgeving is sinds 2002 een drama. Van ambitieuze plannen kwam vrijwel niks terecht. De 4 kabinetten Balkenende en Rutte I en II waren voor het milieu rampzalig. Honderden miljoenen euro’s werden verkwist aan zinloze, ineffectieve, energieverkwistende gekkigheden zoals het niet-rechtsgeldige energielabel. Men diende de belangen van slechts een kleine groep mensen en bedrijven, ten koste van de belangen van de bevolking (klimaat, gezondheid, veiligheid en welvaart). Nederland kelderde op duurzaamheidsranglijsten, van koploper tot achterblijver.
Ironisch is dat Gerrit Zalm, die tijdens kabinetten Balkenende I & II volgens insiders een drijvende kracht was achter het hinderen van energiebesparing, nu zo’n belangrijke rol speelde bij de totstandkoming van een regeerakkoord. Dat akkoord verhoogt de energiekosten voor burgers maar blijft het tempo van energiebesparing afremmen. Niet het terugdringen van de verbranding van fossiele brandstoffen is de prioriteit, maar de afvang en opslag van CO2. Dat is een peperdure, energieverslindende methode om CO2 in de grond te stoppen. De nadruk zou moeten liggen op het minder verbranden van fossiele brandstoffen, door energiebesparende maatregelen en het gebruik van duurzaam opgewekte energie. Ook het direct gebruiken van CO2 in de glastuinbouw of industrie is aantrekkelijker dan opslag onder de grond.

Het regeerakkoord bestaat wéér uit plannen en luchtballonnen voor de zeer lange termijn, terwijl de geschiedenis heeft bewezen dat (nieuwe) regeringen zich vaak niet houden aan plannen en besluiten van eerdere regeringen. Ook hebben we te maken met bestuurders die de wet niet naleven, zoals de EU-EPBD-richtlijn. De Nederlandse regering focust vooral op akkoorden en convenanten, maar die worden vaak niet nageleefd. Burgers, bedrijven en het milieu zijn alsmaar de dupe.

 

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.