EnergyClaim concentreert op de weigering van de Nederlandse regeringen sinds 2002 om EPBD-artikel 7 te implementeren. Dat artikel booogt om – d.m.v. verplichte ‘energieprestatiecertificaten’ (zeg maar EPA’s) – energiebesparing te bevorderen. Het energieprestatiecertificaat is bedoeld om te stimuleren dat woningen en gebouwen op een verantwoorde wijze zuiniger, schoner, comfortabeler en gezonder gemaakt worden. Dat proces van gebouwverbetering is in Nederland sinds 2002 afgeremd. Ongeveer 1 miljoen huizen hebben zelfs nog steeds open verbrandingstoestellen.
Jaarlijks vallen veel slachtoffers doordat de lucht in de ruimte waarin zij verblijven wordt vergiftigd door koolmonoxide, kooldioxide en andere gassen. Het aantal mensen met gezondheidsaandoeningen als gevolg van vervuilde binnenlucht is niet precies bekend.
Interessant in dit kader is EPBD 2002/91 Artikel 8: Keuring van c.v.-ketels
Met het oog op de vermindering van het energieverbruik en de beperking van kooldioxide-emissies:
a) nemen de lidstaten de noodzakelijke maatregelen voor het instellen van een regelmatige keuring van c.v.-ketels die werken op niet-hernieuwbare, vloeibare of vaste brandstof en een nominaal vermogen hebben van 20 tot 100 kW. De keuring kan ook worden ingesteld voor ketels die op andere brandstoffen werken;
dienen c.v.-ketels met een nominaal vermogen van meer dan 100 kW ten minste om de twee jaar gekeurd te worden; voor gasketels kan deze periode verlengd worden tot vier jaar;
stellen de lidstaten voor verwarmingsinstallaties met ketels met een nominaal vermogen van meer dan 20 kW die ouder zijn dan 15 jaar, de noodzakelijke maatregelen vast voor een eenmalige keuring van de gehele verwarmingsinstallatie. Aan de hand van deze keuring, die een beoordeling dient te omvatten van het rendement van de ketel en van de ketelgrootte ten opzichte van de verwarmingsbehoeften van het gebouw, adviseren de deskundigen de gebruikers over vervanging van de ketels, andere wijzigingen van het verwarmingssysteem en alternatieve oplossingen; of
b) nemen de lidstaten de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de gebruikers geadviseerd worden over vervanging van de c.v.-ketels, andere wijzigingen van het verwarmingssysteem en alternatieve oplossingen, die keuringen kunnen inhouden om de doeltreffendheid en de juiste grootte van de ketel te beoordelen. Deze aanpak dient bij benadering hetzelfde resultaat op te leveren als het bepaalde onder a). De lidstaten die voor deze optie kiezen, brengen bij de Commissie om de twee jaar verslag uit over de gelijkwaardigheid van hun benadering.
Artikel 8 was grotendeels geïnspireerd door Nederlandse kennis en praktijken rond 2001. Net als Artikel 7 (energieprestatiecertificering). Nederland weigerde deze artikelen van de richtlijn correct te implementeren, terwijl Nederland juist een voorsprong had op andere landen en het bedrijfsleven stond te trappelen om de richtlijn te (helpen) implementeren!
Pingback: Energieclaim: BZK weigert EBPD correct te implementeren | AvEPA