Met het oog op de vermindering van het energieverbruik en de beperking van kooldioxide-emissies:

a) nemen de lidstaten de noodzakelijke maatregelen voor het instellen van een regelmatige keuring van c.v.-ketels die werken op niet-hernieuwbare, vloeibare of vaste brandstof en een nominaal vermogen hebben van 20 tot 100 kW. De keuring kan ook worden ingesteld voor ketels die op andere brandstoffen werken;

dienen c.v.-ketels met een nominaal vermogen van meer dan 100 kW ten minste om de twee jaar gekeurd te worden; voor gasketels kan deze periode verlengd worden tot vier jaar;

stellen de lidstaten voor verwarmingsinstallaties met ketels met een nominaal vermogen van meer dan 20 kW die ouder zijn dan 15 jaar, de noodzakelijke maatregelen vast voor een eenmalige keuring van de gehele verwarmingsinstallatie. Aan de hand van deze keuring, die een beoordeling dient te omvatten van het rendement van de ketel en van de ketelgrootte ten opzichte van de verwarmingsbehoeften van het gebouw, adviseren de deskundigen de gebruikers over vervanging van de ketels, andere wijzigingen van het verwarmingssysteem en alternatieve oplossingen; of

b) nemen de lidstaten de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de gebruikers geadviseerd worden over vervanging van de c.v.-ketels, andere wijzigingen van het verwarmingssysteem en alternatieve oplossingen, die keuringen kunnen inhouden om de doeltreffendheid en de juiste grootte van de ketel te beoordelen. Deze aanpak dient bij benadering hetzelfde resultaat op te leveren als het bepaalde onder a). De lidstaten die voor deze optie kiezen, brengen bij de Commissie om de twee jaar verslag uit over de gelijkwaardigheid van hun benadering.

Sinds 1 januari 2008 is het verplicht om bij de verkoop en verhuur van woningen en utiliteitsgebouwen een energielabel (energieprestatiecertificaat) te verstrekken. Op overtreding van deze verplichting was echter geen sanctie gesteld. De verwachting was dat daar per 1 januari 2013, met inwerkingtreding van de Wet kenbaarheid energieprestatie gebouwen, verandering in zou komen, zie ook ons eerdere nieuwsbericht. De Tweede Kamer stemde onlangs echter tegen het wetsvoorstel. Voorlopig zijn strengere handhavingsregels voor energielabels daarmee van de baan.

Een definitief afstel van strengere regels ligt echter niet voor de hand omdat Nederland een Europese Richtlijn moet implementeren (invoeren) die strengere handhaving voorschrijft. Nederland is zelfs al tot tweemaal toe in gebreke gesteld vanwege het niet tijdig implementeren van deze Europese richtlijn. Minister Blok zal hierover met de Europese Commissie in overleg treden mede gelet op de boete en dwangsom die Nederland inmiddels boven het hoofd hangen.

Afgezien van het feit dat implementatie van de Europese Richtlijn vooralsnog uitblijft, stellen diverse partijen intussen schade te lijden als gevolg van het feit dat Nederland de Europese Richtlijn niet tijdig heeft omgezet naar Nederlandse wetgeving. Vooral bedrijven die zich al hebben gespecialiseerd in het maken van energieprestatieadviezen en energieprestatiecertificaten stellen gedupeerd te zijn. Stichting EnergyClaim, een stichting die is opgezet voor (onder meer) deze gedupeerden, heeft de Staat inmiddels gedagvaard. De Nationale Ombudsman heeft de klachten van de stichting in 2010 al gegrond verklaard.